ഇതൊഴിവാക്കി പ്രധാന ഉള്ളടക്കത്തിലേക്ക് പോവുക

ദൈവീക പാരമ്പര്യം: ഇതിനകം നിനക്കുള്ളത് അവകാശപ്പെടുക


 ദൈവീക പാരമ്പര്യം: ഇതിനകം നിനക്കുള്ളത് അവകാശപ്പെടുക

ദൈവം മനുഷ്യനോടു ചെയ്ത ഏറ്റവും വലിയ രഹസ്യദാനം അവന്റെ ഉള്ളിൽ തന്നെ ഒളിപ്പിച്ചിട്ടുള്ള ദൈവീക പാരമ്പര്യമാണ്. അത് ഭാവിയിൽ ലഭിക്കേണ്ട ഒരു പ്രതിഫലം അല്ല; മറിച്ച് ഇതിനകം നിനക്കു നൽകിയിരിക്കുന്ന, നീ തിരിച്ചറിയാൻ മാത്രം കാത്തിരിക്കുന്ന ഒരു സത്യം. “എന്റെതാകേണ്ടത് എവിടെയുണ്ട്?” എന്ന ചോദ്യം മനുഷ്യനെ എപ്പോഴും വേട്ടയാടുന്നു. എന്നാൽ ആത്മീയ ബോധം പറയുന്നത് മറ്റൊന്നാണ്: നീ തേടുന്നതെല്ലാം ഇതിനകം നിന്റെതുതന്നെയാണ്. അവകാശപ്പെടാൻ ധൈര്യവും തിരിച്ചറിയാൻ കണ്ണും മാത്രം വേണ്ടത്.

ദൈവീക പാരമ്പര്യം എന്നത് ഭൂമിയിലെ സ്വത്തോ അധികാരമോ അല്ല. അത് ആത്മാവിന്റെ അവകാശമാണ്. സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട നിമിഷം മുതൽ നിന്റെ ആത്മാവിൽ മുദ്രകുത്തപ്പെട്ട ദൈവീക സ്വഭാവം. സ്നേഹം, സമാധാനം, സമൃദ്ധി, ജ്ഞാനം, ശക്തി, സൗഖ്യം – ഇവയൊന്നും പുറത്ത് നിന്ന് നേടേണ്ടതല്ല; ഉള്ളിൽ നിന്ന് ഉണർത്തേണ്ടതാണ്. മനുഷ്യൻ പുറംലോകത്ത് ഭിക്ഷ തേടുമ്പോൾ, അവന്റെ ഉള്ളിൽ രാജകീയ നിധി മറവിയിലാകുന്നു.

ദൈവീക പാരമ്പര്യം അവകാശപ്പെടുന്നത് ഒരു ആത്മീയ ഓർമ്മപ്പെടുത്തലാണ്. “ഞാൻ ആരാണ്?” എന്ന ചോദ്യത്തിന് ഉള്ളിൽ നിന്നുള്ള ഉത്തരമാണ് അത്. നീ ഒരു ദൈവീക ഉറവിടത്തിൽ നിന്നാണ് ഉദിച്ചത്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ കുറവ്, അപൂർണ്ണത, അയോഗ്യത എന്നിവ നിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവമല്ല. അവ മനുഷ്യന്റെ ചിന്തകളിൽ വളർന്ന ഭ്രമങ്ങൾ മാത്രമാണ്. ആത്മാവ് അറിയുന്നു – താൻ സമ്പൂർണ്ണമാണെന്ന്.

പലരും പ്രാർത്ഥനയെ അപേക്ഷയായി കാണുന്നു. “ദൈവമേ, തരണമേ” എന്ന നിലവിളി. എന്നാൽ ആത്മീയതയുടെ ഉയർന്ന തലത്തിൽ പ്രാർത്ഥന ഒരു പ്രഖ്യാപനമാണ്. “ഇത് എന്റെതാണ്, ഞാൻ അത് സ്വീകരിക്കുന്നു.” ദൈവീക പാരമ്പര്യം ചോദിച്ചു വാങ്ങേണ്ടതല്ല; വിശ്വാസത്തോടെ കൈ നീട്ടി സ്വീകരിക്കേണ്ടതാണ്. സംശയം അവകാശത്തെ തടയും. വിശ്വാസം വാതിൽ തുറക്കും.

നീ നിന്റെ അകത്തെ ശബ്ദം കേൾക്കുമ്പോൾ, ഒരു ശാന്തമായ ഉറപ്പ് നിന്നെ സ്പർശിക്കും. “നിനക്കു ഭയപ്പെടാനൊന്നുമില്ല.” കാരണം ദൈവീക പാരമ്പര്യം ഭയത്തെ ഇല്ലാതാക്കുന്നു. നീ ഒറ്റയ്ക്കല്ല; ഒരു മഹത്തായ ദൈവീക പദ്ധതിയുടെ ഭാഗമാണ്. നിന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഓരോ അനുഭവവും നിന്നെ നിന്റെ പാരമ്പര്യത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്ന വഴികാട്ടിയാണ്. വേദന പോലും ഒരിക്കൽ ജ്ഞാനമായി മാറും.

ദൈവീക അവകാശം അവകാശപ്പെടാൻ ആദ്യം വിട്ടുകൊടുക്കേണ്ടത് പഴയ തിരിച്ചറിവുകളെയാണ്. “ഞാൻ അശക്തനാണ്”, “എനിക്ക് കഴിയില്ല” എന്നൊക്കെയുള്ള ചിന്തകൾ ആത്മാവിന്റെ വാതിലുകൾ അടയ്ക്കുന്ന പൂട്ടുകളാണ്. അവ തുറക്കാൻ സത്യം മാത്രം മതി. സത്യം ഇതാണ്: നീ ദൈവീക പ്രകാശത്തിന്റെ ഒരു കണികയാണ്. പ്രകാശം ഇരുട്ടിനോട് യുദ്ധം ചെയ്യില്ല; അത് തെളിയുമ്പോൾ ഇരുട്ട് അപ്രത്യക്ഷമാകും.

ആത്മീയ ജീവിതം ഒരു ഓട്ടമല്ല, ഒരു ഉണർവാണ്. ഓരോ നിമിഷവും നീ നിന്റെ പാരമ്പര്യം ഓർക്കുമ്പോൾ, നിന്റെ ചിന്തകളും വാക്കുകളും പ്രവൃത്തികളും മാറും. നീ കുറവിൽ നിന്നല്ല, സമൃദ്ധിയിൽ നിന്നാണ് പ്രതികരിക്കാൻ തുടങ്ങുക. ക്ഷമ നിന്റെ സ്വാഭാവിക ഭാഷയാകും. സ്നേഹം നിന്റെ ശ്വാസമായിരിക്കും. കാരണം ദൈവീക പാരമ്പര്യം സ്നേഹത്തിൽ നിന്നാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.

മനുഷ്യൻ പലപ്പോഴും തന്റെ അർഹതയെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു. “എനിക്ക് ഇത് അർഹമാണോ?” എന്നാൽ ദൈവീകത അർഹതയെക്കുറിച്ച് വാദിക്കുന്നില്ല. അത് ബന്ധത്തെക്കുറിച്ചാണ്. നീ ദൈവത്തിന്റെ ഭാഗമാണ് എന്നതുകൊണ്ടാണ് നിനക്ക് അവകാശമുള്ളത്. ഒരു കുഞ്ഞ് പിതാവിന്റെ സ്നേഹം അർഹതയിലൂടെ നേടുന്നില്ല; ബന്ധത്തിലൂടെയാണ്. അതുപോലെ, ദൈവീക പാരമ്പര്യം നിന്റെ ആത്മീയ ബന്ധത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക ഫലമാണ്.

നിശ്ശബ്ദതയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, നിന്റെ ഉള്ളിലെ ദൈവീക ശബ്ദം ശക്തമാകും. ലോകത്തിന്റെ ശബ്ദങ്ങൾ കുറയുമ്പോൾ ആത്മാവ് സംസാരിക്കും. ആ ശബ്ദം നിന്നെ ഓർമ്മിപ്പിക്കും: “നീ അന്വേഷിക്കുന്നത് നീ തന്നെയാണ്.” പുറത്തുള്ള അംഗീകാരം തേടുന്ന മനസ്സ് ശാന്തമാകുമ്പോൾ, ഉള്ളിലെ രാജാവ് ഉണരും.

ദൈവീക പാരമ്പര്യം അവകാശപ്പെടുന്നത് ധൈര്യത്തിന്റെ ഒരു പ്രവൃത്തിയാണ്. ലോകം പറയുന്നതിന് എതിരായി ആത്മാവിന്റെ സത്യം സ്വീകരിക്കാനുള്ള ധൈര്യം. പരാജയങ്ങളുടെ നടുവിലും “ഞാൻ വിജയത്തിന്റെ അവകാശിയാണ്” എന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കാനുള്ള ധൈര്യം. രോഗത്തിന്റെ നിഴലിലും “സൗഖ്യം എന്റെ സ്വഭാവമാണ്” എന്ന് വിശ്വസിക്കാനുള്ള ധൈര്യം. ഈ ധൈര്യം অহങ്കാരമല്ല; ദൈവീക ബോധമാണ്.

നിന്റെ ജീവിതം ഒരു സന്ദേശമാണ്. നീ നിന്റെ പാരമ്പര്യം അവകാശപ്പെടുമ്പോൾ, നീ മറ്റുള്ളവർക്കും വഴികാട്ടിയാകും. നിന്റെ സമാധാനം കലഹത്തിലിരിക്കുന്നവർക്കു ആശ്വാസമാകും. നിന്റെ വിശ്വാസം തളർന്നവർക്കു വെളിച്ചമാകും. കാരണം ദൈവീക പാരമ്പര്യം പങ്കുവെച്ചാൽ കുറയുന്ന ഒന്നല്ല; പങ്കുവെച്ചാൽ വർധിക്കുന്ന ഒരു നിധിയാണ്.

അവസാനം, ഓർക്കുക: നീ എന്താകേണ്ടതാണോ അത് നീ ഇതിനകം തന്നെയാണ്. നീ നേടേണ്ടതാണോ അത് ഇതിനകം നിനക്കുള്ളതാണ്. ആത്മീയ യാത്ര എന്നത് പുതിയതൊന്നും സമ്പാദിക്കുന്നതല്ല; മറന്നുപോയ സത്യം ഓർക്കുന്നതാണ്. അതുകൊണ്ട്, ഇന്ന് തന്നെ നിൽക്കുക, ആഴമായി ശ്വസിക്കുക, ആത്മാവിന്റെ കണ്ണുകൾ തുറക്കുക. ദൈവീക പാരമ്പര്യം നിന്റെ പേരിൽ കാത്തിരിക്കുന്നില്ല – അത് ഇതിനകം നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കുന്നു.

ഇപ്പോൾ അവകാശപ്പെടുക. വിശ്വാസത്തോടെ. നന്ദിയോടെ. ശാന്തതയോടെ.രപ്പെടുക

ഈ ബ്ലോഗിൽ നിന്നുള്ള ജനപ്രിയ പോസ്റ്റുകള്‍‌

വിശ്വാസങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്ന നമ്മുടെ ജീവിതം

  നമ്മുടെ വിശ്വാസങ്ങളാണ് നമ്മുടെ യാഥാർത്ഥ്യം നമ്മൾ ജീവിക്കുന്ന ഈ ലോകം പുറത്തുള്ളതാണെന്ന് നമ്മൾ കരുതാറുണ്ട്. പക്ഷേ സത്യത്തിൽ, നമ്മൾ അനുഭവിക്കുന്ന ലോകം നമ്മുടെ ഉള്ളിലൂടെയാണ് രൂപപ്പെടുന്നത്.  നമ്മൾ എന്താണ് വിശ്വസിക്കുന്നത്, അതാണ് നമ്മളുടെ ജീവിതമായി മാറുന്നത്.  ഇതാണ് ആത്മീയമായ ഒരു വലിയ സത്യം. ഒരു ചെറിയ കുട്ടിയോട് ചോദിച്ചാൽ, “നിനക്ക് ഇത് ചെയ്യാൻ പറ്റുമോ?” എന്ന്. അവൻ “പറ്റും” എന്ന് വിശ്വസിച്ചാൽ, അവൻ ശ്രമിക്കും. “പറ്റില്ല” എന്ന് വിശ്വസിച്ചാൽ, അവൻ ശ്രമിക്കുകയേ ഇല്ല. ഇവിടെ സംഭവിക്കുന്നത് പുറത്തല്ല, അവന്റെ ഉള്ളിലാണ്. ഇതുപോലെ തന്നെയാണ് നമ്മളുടേയും ജീവിതം. വിശ്വാസം എന്നത് എന്താണ്? വിശ്വാസം എന്നത് നമ്മൾ ഉള്ളിൽ ഉറപ്പായി പിടിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു ചിന്തയാണ്. “ഞാൻ നല്ലവനാണ്”, “ലോകം നല്ലതാണ്”, “ദൈവം എന്നെ സംരക്ഷിക്കുന്നു”, “എനിക്ക് ഒന്നും പറ്റില്ല” ഇതെല്ലാം വിശ്വാസങ്ങളാണ്. നല്ല വിശ്വാസങ്ങൾ നമ്മളെ ശക്തരാക്കും. മോശം വിശ്വാസങ്ങൾ നമ്മളെ ദുർബലരാക്കും. പലപ്പോഴും നമ്മൾ അറിയാതെ തന്നെ ചില തെറ്റായ വിശ്വാസങ്ങൾ മനസ്സിൽ വച്ചുകൊണ്ടാണ് ജീവിക്കുന്നത്. കുട്ടിക്കാലത്ത് രൂപപ്പെടുന്ന വിശ്വാസങ്ങൾ നമ്മൾ കുട്ടികളായി...

തുള്ളിയും സമുദ്രവും: സർവ്വചൈതന്യത്തിന്റെ ഏകത്വസത്യം

    തുള്ളിയും സമുദ്രവും: സർവ്വചൈതന്യത്തിന്റെ ഏകത്വസത്യം ആമുഖം: വേർപാടെന്ന ഭ്രമം മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ ആഴത്തിലുള്ള വേദനകൾ പലതും ഒരു അടിസ്ഥാന ഭ്രമത്തിൽ നിന്നാണ് ഉദിക്കുന്നത് — “ഞാൻ വേറെയാണ്, ലോകം വേറെയാണ്” എന്ന തോന്നൽ. ഈ വേർപാടിന്റെ ബോധമാണ് ഭയം സൃഷ്ടിക്കുന്നത്, അസുരക്ഷിതത്വം വളർത്തുന്നത്, സ്വാർത്ഥതയെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നത്. എന്നാൽ ആത്മീയാനുഭവങ്ങളുടെ കേന്ദ്രസത്യം ഇതിനെ നിഷേധിക്കുന്നു. ഓരോ വ്യക്തിഗത ചൈതന്യവും സർവ്വചൈതന്യത്തിന്റെ ഒരു തുള്ളി മാത്രമാണ്. തുള്ളി സമുദ്രത്തിൽ നിന്നു വേർപെടുന്നില്ല; വേർപെട്ടുവെന്ന് ചിന്തിക്കുന്നതിലൂടെയാണ് ദുഃഖം ജനിക്കുന്നത്. സർവ്വചൈതന്യം എന്ന ആശയം സർവ്വചൈതന്യം എന്നത് ഒരു മതപരമായ സങ്കൽപമല്ല. അത് മനുഷ്യൻ തന്റെ അസ്തിത്വത്തെ നേരിട്ട് അനുഭവിക്കുന്ന ഒരു അവസ്ഥയാണ്. ജീവനും ജഡവും തമ്മിലുള്ള അതിരുകൾ ലയിക്കുന്ന, “ഞാൻ” എന്ന ബോധം വിശാലമായി വികസിക്കുന്ന അവസ്ഥ. എല്ലാ ജീവനും ഒരേ പ്രവാഹം വൃക്ഷവും മനുഷ്യനും, പക്ഷിയും നക്ഷത്രവും — എല്ലാം ഒരേ ചൈതന്യപ്രവാഹത്തിന്റെ വ്യത്യസ്ത പ്രകടനങ്ങളാണ്. രൂപങ്ങൾ മാറുന്നു, പേരുകൾ മാറുന്നു, എന്നാൽ അവയെ ജീവിപ്പിക്കുന്ന ആന്തരിക ശക്തി ഒന്നുതന്നെയാണ്....